2010/03/03

دیروز رفتم دانشگاه کوروینوس که با آقای میکلُش هَدَش در مورد پروژه  کارشناسی ارشدم صحبت کنم. چیزی که الآن مد نظرم هست مطالعه ی تجربیات زندگی شده ی مردان فمینیست در ایران و مجارستان است. دکتر گفت که امکان پیدا کردن مردی در مجارستان که خود را فمینیست بداند و انگلیسی صحبت کند نزدیک به صفر است. وقتی گفتم در ایران من دست کم سی تا پسر می شناسم که خودشان را فمینیست می دانند تعجب کرد. صدایش را دوست داشتم. حالا که توی رزومه اش نگاه می کنم می بینم که  یک زمانی خواننده ی جاز بوده. قیافه اش هم دلنشین بود: ترکیبی از گاندی و فوکو. گفت که خودش روی ورزشکاران مرد مجارستان در قرن نوزدهم مطالعه کرده که به درد من نمی خورد. نتیجه این شد که بروم سراغ کسانی که روی جنبش همجنسگراها و مردان مطلقه در مجارستان کار می کنند. این طوری می توانم تصویر بهتری از مرد و مردانگی در مجارستان (این مردانگی هیچ ارتباطی به آن غیرت ندارد) داشته باشم.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: