خدمت جناب آقای علی مطهری

با عرض سلام و احترام

ما، گروهی از هم‌وطنان شما هستیم که خود را فعال و هوادار «جنبش سبز مردم ایران» می‌دانیم. جنبشی که اعضایش از زمان برگزاری دهمین انتخابات ریاست جمهوری تاکنون متحمل رنج و درد فراوان شده‌اند. ما برخی از همراهان خود را در خاک و خون دیده‌ایم و گروه بیشتری را امروز در بند و اسارت داریم. ما مورد ظلم قرار گرفتیم اما همچنان دادگاهی برای تظلم‌خواهی نمی‌یابیم.

آقای مطهری

در ریشه‌یابی علل و عوامل اتفاقات ناگوار 20 ماه گذشته میان ما و شما اختلافاتی وجود دارد. اختلافاتی که شاید بتوان در فضایی آرام به حل و فصل آنان دل بست و شاید هم هیچ گاه به توافقی قطعی بر سر آنان دست نیابیم، اما در این میان ما تشابهاتی هم می‌بینیم که می‌توانند محوریتی برای یک حرکت مشترک شوند.

ما به مانند شما از تداوم وضعیت نابسامان کنونی که بن‌بستی ناگوار را بر سر راه کشور قرار داده است به ستوه آمده‌ایم. ما خواستار بازگشت آرامش و آسایش به کشور و رفع فضای کینه و نفرت و خشم هستیم.

ما به مانند شما از تداوم خشونت‌های خیابانی، کشته شدن هم‌وطنانمان و بازداشت‌های گسترده ناخرسند هستیم و توقف این وقایع تاسف بار را برای مصالح خود و کشور در اولویت می‌دانیم.

ما به مانند شما از قانون‌گریزی و تصمیمات شخصی و جناحی و گروهی آسیب دیده‌ایم و بزرگترین قربانی چنین روندی را مصالح کلی کشور و ملت می‌دانیم.

ما به مانند شما راه حل عبور از بحران را نه در فضایی ملتهب و سرشار از دروغ و تهمت، که در سایه آرامش و گفت و گو جست و جو می‌کنیم.

و در نهایت ما نیز چون شما پافشاری بر لجاجت و تمامیت‌خواهی را ریشه تمامی این مصیبت‌ها می‌دانیم و امیدواریم همه شهروندان کشور، به ویژه مسوولین حکومتی با سعه صدر بیشتری به سخنان و مطالبات طرف مقابل گوش فرا دهند.

جناب مطهری

ما امیدواریم همین میزان از اشتراکات برای آغاز حرکتی مشترک در راستای نیل به توافقی مطلوب (هرچند حداقلی) کفایت کند. پس صادقانه و صمیمانه دست یاری به سوی شما دراز می‌کنیم چرا که شما را فردی صادق، هرچند در مخالفت با خود می‌شناسیم.

آقای مطهری

«جنبش سبز ایران» امروز جنبشی متکثر با خواسته‌های گوناگون است. هر کسی از ظن خود یار آن شده و به اعتراف شاخص‌ترین چهره‌هایش هنوز کسی نتوانسته است کلیتی را به تمامی اقشار حاضر در آن منتسب کند. با این حال ما گروهی از دل همین جنبش هستیم که امیدواریم تا با محوریت قانون، انصاف و مصالح ملی شاهد برقراری گفت و گو با نمایندگان منصف و صادق حاکمیت باشیم. در این راه خواسته‌های ما به صورت شفاف مطرح شده و هرکس که مدعی دلسوزی برای کشور و مردم است باید برای برآورده‌سازی آن‌ها تلاش کند:

ما خواستار رفع حصر خانگی رهبرانمان هستیم. آنانی که در هیچ محکمه‌ای محاکمه نشده‌اند و بر خلاف قانون و بدون هیچ اتهام اعلام شده و جرمی اثبات شده در حصر گرفتار آمده‌اند و از ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی خود محروم مانده‌اند.

ما خواهان تضمین حق شهروندان بر تجمعات و راهپیمایی هستیم که صراحتا در بند 27 قانون اساسی ذکر شده است.

ما خواستار آزادی همراهان در بندمان هستیم که گروه گروه و بی‌هیچ گونه اتهام مشخصی بازداشت می‌شوند و بدون محاکمه در دادگاهی رسمی در بند و زنجیر به سر می‌برند.

ما خواستار آزادی مطبوعات و رفع هرگونه سانسور هستیم. حقی بدیهی و اولیه که در بند به بند قانون اساسی کشور به ویژه مواد 3، 24 و 175 مورد تاکید قرار گرفته است.

ما خواستار خاتمه دادن به شرایط امنیتی حاکم بر کشور هستیم که آن را بزرگترین خطر برای مصالح ملی و مایه وهن و بی‌آبرویی کشور می‌دانیم.

و در نهایت ما خواستار برگزاری انتخابات آزاد، غیرگزینشی و سالم هستیم که تنها مستبدین و دیکتاتورها می‌توانند با آن مخالفت کنند.

جناب مطهری

بپذیرید که در این فضا، هر بارقه‌ای از هم‌گرایی، هرچند به مصداق کورسویی لرزان، باید به فال نیک گرفته شود و مورد حمایت قرار گیرد تا بتوانیم به توافق‌های بزرگ‌تر چشم امید ببندیم. ما تنها می‌خواهیم به شما اطمینان دهیم که اگر در راستای تلطیف فضا و بازگشت امور کشور به روند عادی خود گامی بردارید صمیمانه از اقدامات شما حمایت خواهیم کرد. با این حال ما گمان می‌کنیم تا زمانی که ارتباط فعالان جنبش با چهره‌هایی که به صورت نمادین رهبران جنبش خوانده می‌شوند برقرار نگردد، حداقل‌های این توافق هم قابل دسترسی نیست.

پس اجازه بدهید از شما بخواهیم تا به نمایندگی از این جمع اعلام کنید آزادی رهبران جنبش ما، آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی از حصر خانگی از جانب فعالان جنبش سبز به مصداق گامی مثبت در راستای اعتمادسازی از سوی حاکمیت قلمداد خواهد شد. شما بهتر از هر کس دیگری می‌دانید که این چهره‌ها بارها و بارها بر اجرای بدون تنازل قانون اساسی تاکید کرده‌اند، پس می‌توان امیدوار بود که همین فصل الخطاب مورد توافق طرفین، دستمایه گفت و گوهای آینده قرار گیرد.

آقای مطهری

ما می‌خواهیم که به رسمیت شناخته شویم. از ما یاد کنید اما نه به عنوان فتنه‌گران که ما تنها معترضیم. ما سوگواران جنبشی وابسته و مدفون شده نیستیم. ما آزادی خواهان مستقلی هستیم که جنبش پویای ما با گذشت 20 ماه سرکوب و فشار همچنان رو به رشد و بلوغ است. ما را فریب‌خورده ندانید که ما پرسش‌گریم. ما را اقلیت ناچیز نشمرید که ما بی‌شماریم حتی اگر در نگاه شما اکثریت نباشیم و در نهایت اینکه از آزادی رهبران و دیگر همراهان دربند ما حمایت کنید، ما نیز از حکمیت شما استقبال خواهیم کرد.

با سپاس از توجه شما و به امید بازگشت به آرامشی که مصالح کشور و ملت را در بر بگیرد

گروهی از وبلاگ نویسان سبز

وبلاگ های امضا کننده:

امیر
شوایک
راز سر به مهر
نثر منصور
DIGIRAZ
تمرین دموکراسی
آرش کمانگیر
اوپانیشه
فعلا بی نام
آرزوهای یک دختر کوچولو
گاه نوشت های یک فمنیست سبز
وسوسه ای به نام بودن
رود
حرف حساب
اسپینوزا
مجمع دیوانگان
یغما
زیستن در کله تباه شده یک اسب
ضد دروغ
یادداشت های حمزه غالبی

در صورتی که شما هم وبلاگی دارید و می خواهید از این متن حمایت کنید لطفا آدرس وبلاگتان را به (arman.parian@gmail.com) میل بزنید.

با مهر

حتمن گروه فیس بوکی که به همین منظور شکل گرفته را عضو شوید تا تعداد قابل توجهی بشویم و الجزیره خبر را پوشش بدهد

متن نامه به فارسی:

مدیران محترم تلویزیون الجزیره
با تقدیم احترام
بدون شک، یکی از مهم‌ترین دلایل ماندگاری بسیاری از رسانه‌های خبری جهان، همراهی و همگامی آنان با مردمی بوده است که در راه رسیدن به دموکراسی و آزادی، خویش را به خطر انداخته و علیه مستبدان به‌پا‌خاسته‌اند. مبارزات مردمی، زمانی می‌تواند انعکاس جهانی پیدا کرده و توجه مردم و مسئولان کشورهای مختلف جهان را به‌خود جلب کند که توسط رسانه‌ها – به‌عنوان رکن چهارم دموکراسی– مورد توجه قرار گیرد.

اگر امروز شبکه تلویزیونی «الجزیره» با افزایش محسوس مشترکان و بینندگان خود روبه‌رو می‌شود، دلیلی ندارد جز انعکاس مبارزات ضداستبدادی مردم مصر و تونس. «الجزیره» از یک‌سو به وظایف حرفه‌ای خود در انعکاس و انتشار واقعیت‌ها به بهترین شکل عمل کرده، و از سوی دیگر، گران‌قدرترین مفاهیم، یعنی «حقوق بشر» و «آزادی» و «دموکراسی» را ارج نهاده است. صمیمانه‌ترین درودها و بهترین آرزوهای ما برای شما.

عزیزان فعال در «الجزیره»!
هم‌چنان که قطعا مطلع هستید، کوشش‌های دیرپای مردم ایران برای تحقق دموکراسی در کشورشان، از انتخابات ریاست‌جمهوری 22خرداد 88 وارد فاز جدیدی شد. برگزاری ناسالم انتخابات مزبور، موجب اعتراض مدنی ایرانیان شد؛ اما حکومت اقتدارگرا با سرکوب و خشونت و گلوله، «پرسش» شهروندان خود را پاسخ گفت. این‌چنین، «جنبش سبز» سامان یافت و حتی برای ماه‌ها مطالبات خود را در خیابان‌ها فریاد کرد؛ آن هم با وجود جان باختن ده‌ها «سبز»، بازداشت و حبس و محاکمه‌ی چندین هزار نفر، و آسیب‌دیدن شمار بسیاری دیگر در خیابان‌ها. اما این جنبش اجتماعی، برخلاف میل خودکامگان ایران، همچنان زنده و پویا در متن جامعه ایران جاری و پویاست.

اینک، راهبران نمادین این جنبش، آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی روز 25 بهمن را برای حمایت از مطالبات انسانی و مشروع مردم آزادی‌خواه تونس و مصر، برای راهپیمایی و حضور و بروز مجدد خیابانی سبزها، برگزیده و اعلام کرده‌اند.

امیدواریم که آن موسسه خبری محترم، چنان که اخبار جنبش‌های اعتراضی در تونس و به‌ویژه مصر را تحت پوشش خبری قرار داده است، به‌ شکلی فعال وموثرتر برای پوشش اخبار جنبش اعتراضی سبز مردم ایران به‌خصوص در روز 25 بهمن اقدام کند. جنبشی که روز بیست و پنجم بهمن ماه، قرار است برای نفی استبداد در کشور خود و حمایت از مبارزات ضداستبدادی مردم تونس و مصر، به خیابان بیاید. ما تصور می‌کنیم پوشش اخبار مربوط به این واقعه، کمترین کاری است که شبکه‌های خبری براساس رسالت حرفه‌ای خود، موظف به انجام آن هستند.

مشتاقانه منتظر مشاهده‌ی چگونگی مواجهه‌ی شیکه تلویزیونی «الجزیره» با این رخداد بسیار مهم و ویژه هستیم؛ 25بهمن روزی بس خاص برای جنبش اعتراضی مردم ایران است. امضاکنندگان این بیانیه، سبزهای پیگیر آزادی و دموکراسی در ایران، انتظار دارند که در مورد ایران نیز «الجزیره» چنان که رسالت حرفه‌ای و نیز وظایف انسانی‌اش اقتضا می‌کند، پیگیرانه و بادغدغه، به انعکاس نحوه‌ی اعتراض مردم ایران به نظام اقتدارگرا، و همچنین سرکوب و تهدید و ارعاب و خشونت بس محتمل توسط سرکوبگران حکومتی بپردازد.

با سپاس پیشاپیش

متن نامه به انگلیسی:

The Green Movement’s Appeal to Aljazeera

For a full and faithful coverage of the 14th February demonstration

To the directors of Aljazeera television,

One of the most important reasons for the popularity and longevity of many media outlets in the world has to do with how they reflect the struggles of the people who take risks and rise against tyrants to find democracy and freedom. The struggles of the people can only find a global dimension and attract the attention of people and authorities of different countries around the globe, when the media – as the fourth pillar of democracy – do justice to them.

Today, if the Aljazeera television has been widely recognised by its audience and subscribers, it is greatly indebted to how Aljazeera is nowadays reflecting the anti-despotism struggles of the peoples of Egypt and Tunisia. On the one hand, Aljazeera has worked in a professional manner to cover and broadcast the realties on the ground in the best possible way and on the other hand it has cherished the most exalted values of human rights, freedom and democracy. We praise and commend you wholeheartedly.

As you are certainly aware, following the presidential elections of 12th June 2009, the long struggles of the people of Iran for achieving democracy in their country, entered a new phase. Staging an unhealthy and fraudulent election resulted in the massive protests of Iranians. The totalitarian regime responded to the peaceful and silent ‘question’ of the Iranian citizens with repression, violence and bullets. This was the moment of the genesis of Green Movement. The protests were shouted in the streets of Iran for months giving voice to their demands. This resistance continued under circumstances when numerous Green Iranians were arrested, sent to prison, thousands of people were put on trial and many other people were wounded in the streets. However, this social movement is still vibrant, dynamic and alive in the heart of the Iranian society.

Now, the symbolic leaders of this movement, Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi have made a statement declaring 14th February as a day of demonstration to express the support of the Green Movement for the humane and legitimate demands of the freedom-seeking people of Tunisia and Egypt and to demonstrate the presence of the Green Movement on the street.

We sincerely hope that as was the case with the news of the protests movements in Tunisia and particularly in Egypt, the Aljazeera television may likewise be able to actively and truthfully cover the news of the protests of the Green Movement of the people of Iran, particularly on 14th February. The Green Movement intends to come to the streets of Tehran on 14th February to say no to tyranny and despotism and support the anti-despotism struggles of the people of Tunisia and Egypt. Our assumption is that covering the news of this important event is the least that news networks can do within their professional job description.

We are keenly looking forward to see how the Aljazeera television would cover this highly important and special event, which is a key day for the protest movement of the people of Iran. The signatories of this letter are the Green Iranians who seek freedom and democracy in Iran and expect the Aljazeera television to meticulously follow and cover, within its professional standards and human responsibilities, the manner of the protests of Iranian people and the degree of suppression, threats, terror, intimidation and violence which is so probable to erupt at the hand of the regime.

Kind regards